|
Bugünde gelmedin sevdam...oysa nasılda emindim geleceğinden.duramaz ki hem,mutlaka bir yolunu bulur gelir diyordum.gelmedin...ve ben üzülmedim.hemde hiç.hani zaten gelsen,bozuluverecek gibiydi büyüsü özlemin.gelsen,kalemim düşüverecekti parmaklarımın arasından.gelsen,yine gideceğini anlamak kamçılayacaktı yüreğimi.gelsen canım yanacaktı sanki...gelmedin...üzülmedim.bak...bak öylece kaldım bıraktığın üzere.bak öylece yetim gözlerim perde aralığında.ayak seslerini dinliyorum kapayıp en sevdiğim türküleri bile.açlığım,susuzluğum benim,sevdam,canım...sana gel demek değil bu sayfaların gayesi.sana dön demek değil.mutluysan gidişlerinde,tebessüm eksik değilse yüzünde dönme.beni düşünme.. Sana âşık olmak isterdim tekrar Sırf o zaman ki kadar mutlu olabilmek için Tüm acıları tekrar yaşardım Sırf o zaman ki kadar mutlu olabilmek için. Ne seni özlüyorum Ne de o günleri artık Sadece O zaman ki kadar mutlu olmayı özlüyorum. Ve bu neden sensiz olmuyor Onu anlamıyorum. O bulutların üstünde uçuşum… O bitmeyen gülümsemem… O sana baktıkça gülen gözler… Sensiz olmuyor Hiçbir şey eskisi kadar güzel. Anladım: Gitmeye karar vermiştin Peki neden mutluluğumu da aldın giderken???
|
Ne seni unutabiliyorum Nede senden kalanları* Başımın içinde bir ur gibi büyüyorsun. Seni unutmamanın verdiği acılara dayanamıyorum artık...
Unutamamanın Bu kadar ezici kahredici olduğunu bilmezdim* her yerde* her zaman benimle birliktesin* işin kötüsü herşeyde seni hatırlıyorum. Kalabalıkta gelişi güzel söylenmiş bir söz bile yetiyor seni düşünmem icin
Yanlızlığımda ise sesin kulaklarımda* avuçlarının sıcaklını hissediyorum. Yaşanmış zamanlar bir film şeridi gibi geçiyor hafızamdan* anılarımızı en küçük noktalarına kadar birer birer hatırlıyorum... İşte o zaman bu seni unutamayan başı* duvarlara vura vura parçalamak geliyor içimden. Renklerin Kokuların* seslerin ve ışığın bile seni hatırlattığı bir dünyada yaşamak harikulade birşey olurdu belki... ama sende unutmasaydın...
Beni unutmadığını* hala sevdiğini bilsem herşeye katlanırdım. Unutamamanın değilde unutulmamanın vereceği eşsiz mutluluğun içinde erir kaybolurdum...
Sevmek bir bakıma unutmamaya mahkum olmaktır... Sevilmemişsek; birde unutulmaya mahkum oluşumuz var en hazini. insan* unutabildiği kadar güçlüyse ; unutamadığı ölcüde yıkık ve ezik kalıyor. ancak bir kurşun kadar uzaktasın benden biliyorum ve ciğerlerime saplanmış bir kurşun gibisin hala. Seni çıkarıp atmakta elimde değil Sana gelmekte... Gelsem ne değişecekki ? Gözlerin eskisi gibi Gülebilecekmiydi? Hayırlayacak sevinecekmiydin ? Hiç konuşmadan << bende seni özledim >> diyebilecekmiydi ellerin? Hayır değil mi! Öyleyse hiç gelmeyeceğim sana. Böylesi daha iyi
Gün oluyor seni unutabilmek için bu şehirden çok uzaklara gitmek istiyorum.. Sokaklar evler cadedeler vitrinler* seni hatırlatıyor. Hatırlatmasın diye...
Gün oluyor anlıyorum senden ve bu şehirden kaçmanın faydasızlığını... Çünkü; Biliyorum* nereye gitsem benimle geleceksin yada gittiğim her yerde senden birşey olacak...
SENİ; UNUTABİLDİGİM GÜN YENİDEN VE DAHA ÇOK SEVMEYE BAŞLAYACAĞIM...
|
"Giden gider, gittiği yer,döneceği yerdir aslında ama bilmez işte.. "Giden gider, kalan hıçkıra hıçkıra ağlar gidense hıçkıra hıçkıra susar!
|
|
Adına Aşk dediler ..Sustum.. Aşk dedim Ağladım..Aşk dedin Gittin..Gittin..Aşıktım bittim…Bittim… Ağladım…Gittin…Ve ben Hep sevdim…
|
| SENİ hala ÇOq SEFİORumM ======>>>> (((Şıhbarak))) | | |