Hoş geldiniz hiçbir hızlı yaşantının yol tutuşu iyi değildir;ve en sonunda taklalar atarak parçalandığını görürsünüz."Az korkun, çok ümit edin; Az yiyin, çok çiğneyin; Az konuşun, çok şey ifade edin; Az kızın, çok sevin; İyi şeyler sizindir..." HeRkes koNuştuKLarını yazar, beNse sustukLarımı..! * *kİŞİSEL bİR sİTE   ๒єкเг๔є๔є * *
-▓- Sustum -▓- Susmak En güzel dinlemekti Seni Bakmak Gözlerine Susarak Yıllarca Yaşamak O girdaplarda Beklemek sevdaları Uzak olsa da Beklemek Susmak En güzel dinlemekti Seni ""..."Sustum"..."" SeninGibi Neyin ne olup olmadığını bilemiyorum Kim ne derse desin artık sevemiyorum Her oyuna gelemiyorum Taş kalpli oldum değişti duygularım Oysa ki önceleri her varlığı severdim Şimdi sevmemekle yetinmiyorum Senin yaptığın gibi sevenleri geriyorum Sende kimsin diye beğenmiyorum ๒єкเг๔є๔є ๔єภ SOR BENi Dün ilimsiz, bu gün iki fazlayim Dilim söyler, ben elimde saz'layim Felek bile cekememis naz'larim Bana deyil, git felek'ten sor beni Ben hep benim, beni bana sorsalar Bigaribim, yerden yere vursalar Hic misali posetlere koysalar Cöp'e deyil cöpcülere sor beni Deger verdik beklemeden karsilik Gecti genclik, bekleyen'se yaslilik Hayat yolu bir haylica karisik Hayat deyil, yollarindan sor beni Ben özümde hic kimseyi vurmadim Yalanlar'la kimseleri kirmadim Her durum'u bilen ise Allah'im Kul'a deyil, yaradandan sor beni. AŞIĞIN GÖNLÜ BİR GÜZELE TAKILINCA RAHAT EDERMİ BAŞKASINA KAVUŞUNCA YÜZ DEMET REYHAN VERSELER BİR BÜLBÜLE KOKLAMAZ ONU GİDER YİNE BİR GÜLE Fırtınalı soğuk ayazlardan alıp, sıcak iklimlere götüresin diye seni bekledim. Adını haykırdım boş sokaklarda, sesim yankılandı sen duymadın. Kayboldum karanlık şehirlerde, yabancı yüzlerde aradım seni belki bulurum dedim bulamadım, çöktüm ağladım... MANYAK OLDUM Manyak oldum bakisina ben senin Dokundukca gözlerime gözlerin Hani var ya o kirici sözlerin Manyak oldum, duyamazsam özlerim Gizem oldum gizli yazdim sözlerim Asik ettin SIZIM SIZIM SIZLARIM Bilirmisin, ben hep seni özlerim Manyak oldum, özümdesin sen benim NERDESİN Sen mi geldin? Böyle ani, haber vermeden Hiç seni beklemezken, Ne güzel hoş geldin. Düşene bilir miydin sen, Özler miyim, ne kadar seviyorum ben, Ya da hayatımın neresinde, Benimle birlikteyken. Bak şimdi eminsin. Dönmek isterken, Bir sebebin var Ve ben beklerken seni Yüreğimde yandı durdu bu sevgi. Biliyor musun? Artık hırçınlıklarımda yok, Çok da anlayışlıyım senin gibi. Umut tuttum bu hayale, Takvime yardım ettim Günler birikmesin diye. Hiç isyan etmedim. Sevdamı sardım sıcacık düşlerle Üşümesin sensiz diye. Adımı yalnızlar sokağına kaydettirdim Evimin numarası vefa Hadi gir içeri Otur işte bu salonumuz aşk-ı sefa Bak balkonumuzda duruyor, Sana aldığım hasretle cefa. Şimdi onları nereye istersen koy Artık bu bir hayal değil, toy Ömrü anlamlı yaşamak güzel, Bak şimdi hayatımız özel. Teşekkür ederim sana. Sevgili, al yüreğim avuçlarında Bir daha sakın beni bırakma. "Hiç kimse Senin kadar yüreğime yakışmadı! Ve yüreğim, Hiç kimseyi senin kadar yaşatmadı" Tครคгı๓ ๒єкเг๔є๔є  ∂є∂єηιzι özℓєтмєуιη уιηє gєℓιη SevgiyLe KaLın..=))	Sahte dünya peşine takılıp gidenlere Ölüm varken kahkaha atıpta gülenlere Dostluk varken düşmanca haset kin güdenlere Bir çift sorum olacak; hesabın görüldümü? Mahşerdeki defterin sağından verildi mi? Pervasızca gamsızca dost kalbi kıranlara Koğuculuk yaparak ararı bozanlara Etme günahtır diyen garibe kızanlara Bir çift sorum olacak; Cennetin verildi mi? Cenneti âlâ senin önüne serildi mi? Beş vakit namaz varken huzura durmayana Bir fakir fukaranın hatrını sormayana Nefsinin arzusuna-ki, dizgin vurmayana Bir çift sorum olacak; vicdanın duruldu mu? Cennette senin köşkün hazırmı, kuruldumu? Ana-Baba hakkını bilip ödemeyene Sıla-ı Rahim nedir, hiç önem vermeyene Eş ve çocuklarına şefkat göstermeyene Bir çift sorum olacak; sevabın tartıldı mı? Sırat köprüsü sana kırk arşın açıldı mı? Menfaat hırsı ile kardeşin ezenlere Birlik olmak yerine kahredip üzenlere Dost olur, kardeş olur, bir çıkar sezenlere Bir çift sorum olacak; Katranların söndü mü? Kabrin cennet bahçesi, bir bahçeye döndü mü? Nefsinin arzusuna, şeytana uyanlara Gözü doymayıp halkı, milleti soyanlara Mü'minide enayi yerine koyanlara Bir çift sorum olacak; Sen hayale mi daldın? Yoksa zebaniyi'de sen kafaya mı aldın? Vaktinin gençliğinin kıymetin bilmeyene Bir garibin bir kere göz yaşın silmeyene Daha dünyada iken ölmeden ölmeyene Bir çift sorum olacak; Şefaate erdin mi? Söyle sanki Rabbinin cemalini gördünmü? KİŞİ SEVDİĞİYLE BERABERDİR ''   şıђ๒คгคк кöYü Kralın birisi rüyasında bütün dişlerinin döküldüğünü görmüş. Rüyasının etkisiyle uyanır uyanmaz, şehrinin en meşhur iki rüya yorumcusunu çağırtmış. Rüyasını yorumlamalarını istemiş. İlk yorumcu, “Efendim, maalesef rüyanız hiçte hayra alamet değil. Tüm akraba ve sevdiklerinizi kaybedeceksiniz. Hepsinin ölümünü göreceksiniz” der. Kral bu yorum karşısında deliye döner. Adamın kellesini vurdurur. İkinci yorumcu, “Efendim, rüyanızda dişlerinizin döküldüğünü görmeniz ömrünüz çok uzun olacağına delalet eder. Hem de o kadar uzun ömürlü olacaksınız ki, çevrenizde hiç kimsenin yaşamadığı kadar uzun yaşayacaksınız” diye yorumlar kralın rüyasını. Bu yorumu duyan kral, adamı bir kese altınla ödüllendirir. * * * * * * * “Ne söylediğin değil, nasıl söylediğin önemlidir!” cümlesiyle özetlenebilecek “üslup” kuralları, sadece sosyal hayattaki ilişkilerimizde önemli değildir. İş hayatında, arkadaş çevresinde, komşuluk ilişkilerinde olduğu kadar, aile içi ilişkilerde de aynı öneme sahiptir. “İletişim sanatı” denilince, bizim aklımıza gelen tek şey, iş hayatında iletişim kurallarıdır. Adına ister insan ilişkileri densin, ister iletişim, isterseniz beşeri münasebetler deyin. Asıl amaç, insanın insanla iletişim kurarken, doğru üslupla konuşmasıdır. Bir anne düşünün, komşularıyla konuşurken çok kibar bir üslup kullanırken, evladıyla konuşurken hiçbir üslup kuralına dikkat etmiyor. Komşudan rica ile bir şey isteyen anne, evladından emir ile istekte bulunmamalı. Bu anne art niyetli değildir elbette. Ancak iyi niyetle de olsa, anne evlatlarıyla olan ilişkisini zedeliyor. İnsan ilişkilerinde değişmez kural, “kalbine girmediğiniz insanın beynine giremezsiniz” kuralıdır. İnsanı kafasına vurarak değil, kalbine dokunarak yönetirsiniz. “Evladıyla konuşan anne babalarda, üslup kurallarına uymak zorunda mı?” diye soracak olursanız, hiç tereddüt etmeden “evet!” derim. Komşuya gösterilen saygıyı, evladınıza da göstermek zorundasınız. Mahallenin bakkalıyla konuşurken uyduğunuz nezaket kurallarına, evladınızla konuşurken de uymak zorundasınız. Korkuyla oluşturulan saygı, güçler dengeli olunca yıkılır. Sevgiyle oluşturulan saygı ömür boyu devam eder. * * * * * * * “Annemin laf sokmalarından bıktım hocam! Yeter ki sussun hiçbir şey söylemesin. Ondan başka bir isteğim yok!” diyen öğrencilerimi çok dinledim. “Okul bitsin, mesleğimi elime alayım ilk işim babama borcumu ödemek!” diyen birçok öğrencim oldu. “Sınavları kazanamazsan ben sana sorarım!” diye çocuğunu ders çalışmaya ve sınavları kazanmaya motive etmeye çalışan (!) anne babalardan bahsediyorum. “Ekmek parası kazanmak kolay değil. Gece gündüz çalışıyorum. Kazandıklarımdan arttırabildiklerimi sizin için harcıyorum. Kendime yeni hiçbir şey almıyorum. Ben çektim siz çekmeyin diye uğraşıyorum. Lütfen derslerinize biraz daha önem verin!” diye nasihat etmek, tehdit cümleleriyle nasihat etmekten çok daha fazla etkilidir. Evladı için yaptığı masrafları onların yüzüne vuran anne babalar, çocuklarıyla aralarında kurulan iletişim köprülerini yıkıyorlar. İletişim köprüsü yıkılmış bir ilişki de, her iki taraf zarar görür. Çocuğunun okul masraflarını, dershane taksitlerini onları tehdit etmek için kullanmak doğru değildir. * * * * * * * * Derviş ve Aşk Dervişin biri, bir kucak elmayla yanından geçen kıza; "Nereye gidiyorsun?” diye sormuş. Kız ilerde ki tarlayı göstererek: "Sevdiğim çalışıyor şu tarlada. O’na gidiyorum” diye cevaplamış. Derviş: “O kucağına ne doldurdun?" diye sormuş. Genç Kız; “Sevdiğime elma götürüyorum" diye cevaplandırmış. Derviş: "Kaç tane elma var elinde?" diye sormuş. Kız gayet sakin: "İnsan, sevdiğine götürdüğü şeyi sayar mı hiç?" demiş. Bu cevap karşısında neye uğradığını şaşıran derviş, elindeki tespihi yavaşça kopartmış. * * * * * * * * Ne söylediğiniz değil, nasıl söylediğiniz önemlidir. Karşınızdaki kişi evladınız bile olsa. İnsan sevdiğine verdiklerini saymamalı. Sait ÇAMLICA çok hastayım arkana yaslan, kemerlerini bağla, manzaranın tadına var. bizi bütün dertlerimizden oldukça çok uzaklara fırlatacak büyük bir rampaya doğru ilerliyoruz. hız göstergemizin ibresi harakiri yapmak üzre... ikincisi olmayan bu uzun düşüşümüzün doygun ziyafetine odaklan sen de... kirpiklerimizi sökme fırsatıdır bize son birkez, yum şimdi gözlerini benimle birlikte. tüm elde ettiklerim ve ederim, kırık kanadım, kemiklerim. ve dinamit bağlı köklediğimiz sigaranın sonuna ... son defa sen yap bu seçimi ve ben de seyredeyim. anlat, doğru cevab nedir ve söyle doğru şık hangisidir? sondan bir önceki en acı tecrübe şu olmuştur ki; herkesin en büyük düşmanı, yine kendi içindedir. . s o n . Yasli kizilderili reisi kulubesinin önünde torunuyla oturmus, az ötede birbirleriyle bogusup duran iki kurt köpegini izliyorlardi. Köpeklerden biri beyaz, digeri ise siyahti. Çocuk kulübeyi korumak için bir köpegin yeterli oldugunu düsünüyor, ikinci köpege neden ihtiyaç oldugunu ve renklerinin neden illa siyah ve beyaz oldugunu anlamak istiyordu. Dedesine merakla sordu. Yasli reis bilgece gülümsemeyle torununun sirtini sivazladi. -``Onlar`` dedi, ``benim için iki simgedir evlat.`` -``Neyin simgesi`` diye sordu çocuk. -``Iyiligin ve kötülügün simgesi. Iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onlari seyrettikçe ben hep bunu düsünürüm. Onun için yanimdalar onlar.`` Çocuk; ``mücadele varsa kazanan da olmali`` diye düsündü ve bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi; -Peki, dedi. ``Sence hangisi kazanir bu mücadeleyi?`` Yasli reis, derin bir gülümsemeyle bakti torununa. -Hangisi mi evlat? -Ben hangisini daha iyi beslersem! Özlem Özlem sevdaya yürek açmak, açılan yürekte hayat bulmaktır…. Özlem aynı heyecanla canana ulaşmaktır…. yoklukta var olmak, uzandığında tutmak, geceyi gündüz gündüzü gece yapmaktır…. Özlem sevgiliye koşulsuz bağlanmak, kavrulup yanmaktır…. Özlem ne uzak ne yakındır,her anında sevdiğini anmaktır…. Ve Özlem kalbini sorgusuz açmaktır….   ssss   ben Karşılık beklemeden Kalbime ruhuma hayat veren Gecemi gündüz eden Her anımda Yanımda hissettiğim Düşündüğüm Düşündüğünü bildiğim Gülümsemeyi Gülümsetmeyi Sevmeyi Sevgiye değer vermeyi Öğreten Beni benden alıp götüren sevdiğimi   Özlüyorum     Çok özlüyorum Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:    Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi    Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten    Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği    İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne    Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa    Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır    Kopmaz kökler salmaktır oraya    Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını    Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin    Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara    Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin    İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine    Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına    İnsan balıklama dalmalı içine hayatın    Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına    Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar    Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın    Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu    Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın    Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle    Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı    Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına    Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı    Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:    Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına        Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır    Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı