Herkes dört gözle tatili beklerdi
Bense okulların açılmasını,
Çünkü seni görmek vardı koridorlarda
Ve bana güleceğin günü beklemek.

Ben okul bahçesindeki ağaca başharflerimizi
Sen gönlüme sevdanın .

adını yazmıştın,
Ben sırama isimlerimizi
Sen kalbime ilk aşkı yazmıştın.

Senden sonra sana yazdıgım şiirlerden
Haberin bile yok
Ve yağmur yüzüme vuruyor
Ve soğuk...

Okuldan sonra
Her dolma kalem,her lacivert kravat
Her beyaz gömlek ve yakalık
Ve her 12 Aralık
Sen gelirsin aklıma
Çocukluk işte,belki de ilk aşk
Belki de ilk delilik.

Seversin demiştin ya hani bundan sonra da
İnan ki o kadar kimseyi sevemedim,
Ve o iki kelimeyi senden sonra kimseye
Ama kimseye söyleyemedim.

Belki hiç olmadın benim için
Belki de azdın
Ama olsun
Ben hep sana şiirler yazdım.

Ceketimi ve kravatımı saklıyorum hala
Birinin üzerinde tebeşir
Birinin üzerinde ayran lekesi
Ve sen seviyorum hala
Elmayı da, havayı da, suyu da...

Ve bilmeni istemiyorum hala
Sana şiirler yazdığımı,
Ve bilmeni istemiyorum bütün bunları
Çünkü herşey böyleyken güzel
En dokunulmamış,en yaşanmamış
Ve en tadılmamış haliyle...

Bir sahilde elele dolaşılmamış
Ve bir kafede çay içilmemiş haliyle,
Herşey
Böyleyken güzel belki de...

Ama sen gönlüme sevadanın adını yazmıştın
Ben aşkına tutulmuş bir deli candım
Sen gönlüme sevdanın adını yazdın
Ben aşkına tutulmuş seni ararım

.. 

Avuç açma öyle beş kuruş değilBir kalp istiyorum,Yüzüme bakma öyle, merhamet değilBir âşk bekliyorum

         

KURBAN OLURUM

Sevda gemisine attım kendimi
Gittiği yerlere kurban olurum.
Yarım kamarada uyuya kalmış
Yattığı yerlere kurban olurum.

Beklemiş yolumu gelirim diye
Elini elime alırım diye
Girip o gözlerden kalırım diye
Ağlamış cananım, kurban olurum.

Olmasın karanlık, gelmesin gece
Çözülmez geceler, sanki bilmece
İçime akarsın inceden ince
Aktığın yerlere kurban olurum.

Har vurmasın, bu bahçemin gülüsün
İstemem dalında gülleri solsun
Gelsin canan sol göğsümde uyusun
Koy başın sineme, kurban olurum.

Ay yüzüne vursa, kıskanır tenim
Sen olmadan, yarım kalır bir yanım
Yardan başka kimse anlamaz halim
Haldan anlayanım, kurban olurum.

Saçlarını parmak parmak tarasam
Yüce dağlar aşıp yanına gelsem
Hayal değil, gerçeklerle uyansam
Gündüzden geceye kurban olurum.

Soquk duvarLara anLatıyorum $imdi seni, seSsizLiqe, qeceye ... Ve FECRE, qün aqarmadan... Uyuyamadan... AkLımda 1001 dü$ünceyLe,yine sana doyamadan...

Seni anLatıyorum...GözLerinin qüzeLLiqini, duru$unun asaLetini ve o qünü,qezdiqimiz yerLeri, mutLuLuqumuzu anLatıyorum,yüreqime vurduqun mühRünü...Ve daha nicesini.... hiSsediyoRmuSun?

(D) uyuyoRmusun?


Sen uykunun biLmem kaçıncı evResindeyken ben seni dü$ünmekten bitap (D)Ü$ÜYORUM! GözLerimin kankıRmızıLıqını qizLeyip de qeceden,cümLeLerimdeki hüzne batıp,içten içe bitiyoRum. Hani hissedeRsin beLki diye kapıLarımı hep aCık tutuyoRum. GeL diyoRum qeL... Habersiz qeL,sebepsiz qeL,seSsiz ya da $ahLanarak...

"GEL"

BekLiyorum...

UMUDUN BİTTİGİ 1 YER YOK BENİM DÜNYAMDA!

Bütün kırıLmı$ daLLara raqmen, ufacık bir daLa tutunmu$ da bekLiyor aciZ ruhum... Varsın acıLara qebe oLsun yüreqim, vaRsın siyahLara mesken oLsun bicareLiqim... Ama tuttuqum daLı bırakamam, öLüme ***üRse biLe umudum biLdiqim...

1 sen vaRdın ya yüreqimde, yine 1 sen varsın ve HEP OLACAKSIN...
Ya sen ya hiç diyemiyor qönüL ,YA SEN YA DA... SEN...

Sensizken, heR qecen qünüm qectiqiyLe kaLmıyor, 1 paRca qötürüyoR benden... Ses edemiyoRum, kızamıyoRum, sövemiyoRum ya da savunamıyoRum kendimi fütuRsuzca...
Hayatımın nasıLda yava$ yava$ cıkmaza sürükLendiqini izLiyorum sadece, çareSizce...
Ama hala ufukta 1 qüne$ var,az 1 ı$ık... Bu biLe yetiyoR nefes aLmama...

eLindekiLerLe yetinmeyi biLmeLiymi$ ya insan öqrendim i$te...

Susacaktım, suSmadı yüReqim...

aqLıyorum $imdi,tükeniyoRum, ama bekLiyoRum...

"GEL HADİ..."

(D) Ü$ÜYORUM...

(D) UYUYORMUSUN?  BELKİ SENDE ŞİMDİ BENİM GİBİ ÖLESİYE YALNIZSINDIR

Giden gider, gözyaşları arasında ama kimse bilmez en az kalan kadar gideninde gözyaşı döktüğünü.. hep kalan ağlamaz işte yanlış öğretilmiş size-bize! gidende ağlar çoğu zaman, her ne kadar insafsız damgasını yesede.. Giden gider, çoğu zaman istiyerek, çoğu zamansa sırf can acıtmak için,, kalan hep haklı çıkar gidenin ardından..

Bırak kendini aşkın kollarına Uzat elini ay ışığına Sustur yüreğini olmazlara Al sevdanı, ağlatma sabahlara... Kıyamam bakmaya Rengi solmuş anılara Yorgun kollarımdan İsimsiz yıldızlar düşer rüyalarıma, Biliyorum gideceğim Yılgın günbatımlarında Unutulmuş vaadleri Kaygısızca bırakacağım Sevdamın sokağına Ve anladım Vakit gitme vaktidir Hoşçakal de sevdana... Gülümse dedim hayata Bir bebeğin gözyaşı ol dalgalarda Uzat elini ay ışığına Sustur yüreğini olmazlara Tut sevdanı, bırakma ayrılıklara...

"Giden gider, gittiği yer,döneceği yerdir aslında ama bilmez işte.. "Giden gider, kalan hıçkıra hıçkıra ağlar gidense hıçkıra hıçkıra susar!

Bir köpekbalığı aç halde akvaryuma konur. Akvaryum cam bölmeyle ikiye ayrılır. Akvaryumun içine bir küçük balık bırakılır. Köpek balığı küçük balığı yemek için hemen harekete geçer ama kafasını ne olduğunu anlamadığı bir şeye (cam) çarpar, şaşırır.   Sonrasında defalarca dener ama her defasında kafasını cama çarpar. Bir süre sonra küçük balığı yemek için hiçbir şey yapmaz. Onu yemeyi "başaramayacağını" öğrenmiştir.   Bu sırada aradaki cam bölme kaldırılır. Büyük balık küçük balığı gene de yemez. Çünkü çaresizliği öğrenmiştir. Ne yaparsa yapsın onu yiyemeyeceğine inanmıştır. Deneye yanıla, bir daha denememeyi öğrenmiştir.     Çaresizlik öğrenilmiştir.   Başarılı olmak da öğrenilebilir.   Sende sandığından fazlası var!   Gelebileceğin en iyi yerde değilsin.   Yeni bir hayat için gereken, yeni bir akıldır.   Doğru şeyi yapmak için yanlış zaman yoktur.   Rüzgarı suçlamayı bırak, yelkenleri kullanmayı öğren!   Seyirci koltuğundan sıkıldıysan, sahneye çık.   Zirvede her zaman bir kişiye daha yer var.   Her şey seninle başlar!   Başkaları yapabildiyse, sen de yaparsın.   Hayatta ya tozu dumana katarsın,   Ya da tozu dumanı yutarsın.   Seçim senin!