HeRŞeYi aNLaTaN gÖzLeR vaRKen sÖzLeR koLaYCıLıK oLuR YeTMeZdE zAtEn..!! Hiçbir duygumu ertelemedim ben. Yaşayacağım hiçbir şeyi sonraya bırakmadım. Sonra diye bir şeyin olmadığını biliyorum çünkü. Hep yarına dair hayaller kurmak, gelmesi mümkün olmayacak zamanları beklemek benim işim değil. Aşk zamana meydan okur ama sen karşı koyamazsın ona. Orada durup öylece bekleyemezsin geleceği. Bir adım atmalısın, bir el uzatmalısın aşka doğru. Aşkın anahtarı cesaret değil mi yar? Cesur olmak gerekmez mi bir sevdayı yaşamak, bir sevdayı büyütmek için? Kaç gece yalnız geçti hesaplasana... Kaç gece bir sonraki günü düşünerek geçti. Neler yapabilirdik, neler yaşayabilirdik düşünsene... Her sabahı birlikte karşılamak vardı seninle. Sevişmekten yorgun düşmüş bedenini öpücüklerle yeni güne hazırlayabilirdim. Gözünü açar açmaz ilk gördüğün şey ben olurdum ve sen benim yüzümde mutluluğu görürdün. Bu kentin her yerinde, herkesin içinde el ele dolaşabilirdik. Girmediğimiz sokak kalmazdı. Bakışlara aldırmadan sokağın ortasında sarılıp öpebilirdim seni. Bir şarkıyı sözlerini bilmesek bile bağıra çağıra söyleyebilirdik. Sonra bir filme gider, bir kitap okur, denize bakar, bir martının bir lokma simit kapabilmek için vapurların peşinden bıkmadan uçuşunu izleyebilirdik. Paylaştığımız her an beynimize bir daha çıkmamak üzere kazınırdı. Özlerdik birbirimizi delicesine. Bir saati yalnız geçirsek, bir sonraki saati iki saatlik yaşardık. Yaşayamadığımız o bir saatin acısını çıkarmak için. Peki biz ne yaptık? Aşkı bir bekleyişin sırtına yükleyip ona sadece uzaktan bakmakla yetindik. Her an aşkı yaşamak varken, her gün birbirimizi yeniden keşfetmek varken, bu yolda birer kaşif olmak varken sürgünleri yaşamaya mahkum ettik birbirimizi. Bu sürgünlüğe son vermenin zamanı geldi artık. Sana huzur vaad etmiyorum. Aşkta huzur arayan yanılır. Ben tutkunum, en koyu, en deli sevdanın sözcüsüyüm. onlar adına konuşuyorum. Yarını olmayan zamanlarda hiçbir şeyi düşünmeden erimek adına konuşuyorum. Gözlerinin içine bakıp SENİ SEVİYORUM demek istiyorum. Aşkın akışına kapılıp hiçbir kaygı duymadan gidebildiğin yere kadar gitmek istiyorum. Kokunu içime çekmek, teninin sıcaklığıyla irkilmek istiyorum. Yaşama senin adınla anlam katmak, mutluluğu bulmak ve bir daha kaybetmemek istiyorum. Seni istiyorum, yarın, öbür gün, öbür hafta, öbür ay, öbür yıl değil, ŞİMDİ! ...           SENiN GEMiN CAMDAN SEVGiLi Duydum ki yine umudunu kesmissin insanlardan, dostluklardan... Duydum ki yine acimaya baslamissin kendine... Yolunu kimselerin bilmedigi, bilmek de istemedigi sevginin o hayal ülkesinde birilerini beklerken çok üsümüssün... Insan ancak kendisine sevgili olabilir, diyormussun. Simdi artik yollarda ve binbir hayalin pesinde sürükledigin ve yiprattigin sevgine minnet borcunu ödeyecekmissin... Aciyan sevgini simartacak, onu örtülere saracakmissin. Onu kendini güçlü ve korunakli oldugunu hissetmedigin hiçbir yerde ortaya çikarmayacakmissin... Sevgini yirtici bir kus gibi yetistiriyormussun. En iyi savunmanin saldiri oldugunu ve yok olmamak için yok etmek gerektigini ögretiyormussun ona...  Ona onu, sabirlar, merhametler ve inceliklerle degil, hazlar, hayranliklar ve kiskanç ilgilerle besleyecegini vadediyormussun. Her gece uyumadan önce arkasinda Che Guevera�nin resmi olan aynanla konusuyormussun: Bir sen varsin önemli olan, bir sen varsin gerçek olan... Hem onca aciya ragmen hâlâ güzelim... Ve artik kendime yasakliyorum baskalarina acimayi ve hayatin acisini... Aynandaki nefesinin bugusunu görüyorum buradan. Gözlerinle göz göze gelemedigin için tutup aynadaki buguyu öpüyorsun. Yarali kendini öpüyorsun. Çekmeceden cüzdanini çikartip içindeki kredi kartlarini seyrediyorsun zoraki bir hayranlikla. Içinde sevgini sakladigin kaleyi daha da güçlendirmeyi geçiriyorsun aklindan. Kredi kartlarini yaliyorsun dilinle ve onlarin zehirli tadini içine akitiyorsun... Bankamatikten her para çektiginde kulagina gelen ölüm çigliklarina alistirmak istiyorsun kendini böylece. Hem senden güçsüzlerin ölümü, hem bu ölümleri gizleyen ve bütün katliamlari aninda temize çeken teknolojinin zehirli tadi sariyor simdi sevginin yaralarini. Bankamatikten her para çektiginde kulagina gelen çocuklarin ve kimsesizlerin ölüm çigliklarina dayanamadigini hissettigin an, senin için hayatta sadece annenin babanin ve kardeslerinin önemli oldugunu söylüyorsun kendine ve aksam is dönüsü onlara hediyeler alarak evine dönüyorsun... Ve eskiden, sevgini bir kalenin ardina saklamadan önce, sadece kendi çocuklarini sevenleri çok kinadigini unutmak içinse, bu defa baskalari degil kendin kanatiyorsun sevgini... Sonra küçük, tüylü bir köpek almak istiyorsun kendine. Köpegini severken, kucaklarken sana acimasizlik eden dostlarinin, seni sevginin o hayal ülkesinde yillarca bekletip düslerini ve ömrünü çalan sevgililerinin yüzleri geçsin istiyorsun karsindan. Onlarin yüzleri geçtikçe sahibi oldugun için senden baska kimseyi sevmeyecek ve baglanmayacak olan köpegine daha da siki sarilmak istiyorsun, öpüp koklamak. Kendini öper gibi, yarali ve belki de artik hiç iyilesmeyecek olan kendini...  Hiç iyilesmeyecegini artik kendinden bile saklayamadigin böyle anlarda para kazanmak istiyorsun, is kurup daha çok para kazanmak... Böyle anlarda bir kalenin ardinda gizledigin yarali sevgini bile unutmak istiyorsun; o seni düskirikligina ugratan insanlara inat yeniden baglanmak istedigin anneni, babani kardeslerini bile... Böyle anlarda kendine sakladigin, gizledigin her seye, yanlislarla dolu olsa da senden izler tasiyan tarihine bile düsman oluyorsun. Seni bu hale getirenlerle bir olup bu belki de artik hiç iyilesmeyecek yarali kendini yok etmek istiyorsun... Sonra yorgun düsüyorsun... Artik dinlenmek istiyorsun. Yarina daha dinlenmis ve korkulardan kurtulmus olarak uyanmak istiyorsun... Ve uykuya dalmadan önce vitrinlere biraktigin dalginligin geliyor aklina... Kendine bir kez daha aciyorsun ve bu yüzden pahali bulup da almadigin giysileri almaya karar veriyorsun. Bu pahali giysiler sayesinde ilgilerin kölesi degil, ilgilerin merkezi olmayi istiyorsun. Bu giysiler sayesinde sizlayan sevgilerini örtmek, örtmek, örtmek istiyorsun. Görünmez olmak istiyorsun.  Oysa senin gemin camdan sevgili... Iste güçlü baligin güçsüz baligi yok ettigi kanli denizin her tarafindan seni görebiliyorum... Sadece ben degil, dost düsman herkes uykuya daldigini görebiliyoruz buradan. Çünkü senin gemin camdan sevgili. Sikintidan yedigin tirnaklarinin kenarlarini... Korkulu bir rüya gördügünde birden silkinisini... Yarali sevgini korumak için aldigin onca kötücül karara ragmen nasilsa hep masum kalan sayiklamalarini görüp duyuyorum buradan... Kaleni ve kalenin ardinda sakladigin yarali sevgini. Bosuna saklama sevgini. Senin gibiler hiç örtünemez sevgili... Seni bu kanli deniz ve düsmanlarin da dostlarin da hemen tanir. Ya benzerini bulup gidersin buralardan. Ya da seni yok ederler sevgili... Herkes gibi ve her seyi bilerek yasayamazsin sen. Senin gibiler örtünemez... Bu kanli denizde senin gemin camdan sevgili...   Giden gider, gözyaşları arasında ama kimse bilmez en az kalan kadar gideninde gözyaşı döktüğünü.. hep kalan ağlamaz işte yanlış öğretilmiş size-bize! gidende ağlar çoğu zaman, her ne kadar insafsız damgasını yesede.. Giden gider, çoğu zaman istiyerek, çoğu zamansa sırf can acıtmak için,, kalan hep haklı çıkar gidenin ardından.. Bırak kendini aşkın kollarına Uzat elini ay ışığına Sustur yüreğini olmazlara Al sevdanı, ağlatma sabahlara... Kıyamam bakmaya Rengi solmuş anılara Yorgun kollarımdan İsimsiz yıldızlar düşer rüyalarıma, Biliyorum gideceğim Yılgın günbatımlarında Unutulmuş vaadleri Kaygısızca bırakacağım Sevdamın sokağına Ve anladım Vakit gitme vaktidir Hoşçakal de sevdana... Gülümse dedim hayata Bir bebeğin gözyaşı ol dalgalarda Uzat elini ay ışığına Sustur yüreğini olmazlara Tut sevdanı, bırakma ayrılıklara... SEVGİ KALBİNLE BEYNİN ARASINDA KURDUĞUN DENGEDEDİR. İKİSİ BİRBİRİNİ ONAYLAYIP AYNI NOKTAYI GÖSTERİYORSA O SEVGİDİR. DİL YARDIM EDER DUALAR SÖZCÜKLER SÜSLER SEVGİYİ Yeter, Bu sabah yağmur olup yağdım göklerden, ıslandı her şey… ıslandı tüm canlılar… iyilere bereket oldum; kötülere felaket!.. Bir ben mi kaldım, günahtan uzak? Etrafta, bunca yılan-çıyan varken, bir ben mi olayım yem, bu kurtlar sofrasına?.. Çok zor… Bu kadar yük fazla bana. Gözümde yaş, kalbimde acı. Gene sığıntıyım, gene yabancı. Ne kadar da şükretsem; dayanamıyor bu yürek, Şebnem"in dediği gibi: "SİL BAŞTAN YAŞAMAM GEREK"…  Giden gider, gözyaşları arasında ama kimse bilmez en az kalan kadar gideninde gözyaşı döktüğünü.. hep kalan ağlamaz işte yanlış öğretilmiş size-bize! gidende ağlar çoğu zaman, her ne kadar insafsız damgasını yesede.. Giden gider, çoğu zaman istiyerek, çoğu zamansa sırf can acıtmak için,, kalan hep haklı çıkar gidenin ardından.. Sana her zaman HAYATIM CANIM AŞKIM BİRTANEM HERŞEYİM ve senin ne hoşuna giderse onu diyeceğime... Seni sonza kadar çok seveceğime... Seni, SEN oldugun için seveceğime... Seni Bir ömürden de öte seveceğime... Seni Seviyorum diyecegime...   ..............Yemin ederim ve sana Söz veriyorum............ SENİ hala ÇOq SEFİORumM ======>>>> (((Şıhbarak))) Karanlığa bir mum yaktım ışığıma gelin ateş böcekleri...